പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങുന്നതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ തുടരുന്നു....
5. നമ്മളെ പോലെ തന്നെ മറ്റുള്ളവരും ഇതു പോലെ പല തെറ്റുകൾ കാരണം നീറുന്നവരാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ്, അത് പശ്ചാത്തപിച്ച് തുടങ്ങുമ്പോ കൂടുതൽ എളുപ്പമാകും. നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ, അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കാനുള്ള സന്മനസ്സ് ഇതെല്ലാം ചെറിയ തോതിൽ നമ്മളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ കലരുന്നത് കാണാം. സ്വയം തെറ്റുകൾ തിരുത്തുന്നതോടൊപ്പം, മറ്റുള്ളവരെ തെറ്റുകൾ ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ സഹായിക്കാനുള്ള ഉത്സാഹം, നമ്മളോട് എന്ത് തന്നെ ചെയ്താലും, മനസ്സ് കൊണ്ട് അതു പൊറുത്ത്, അവർക്ക് കൂടി വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഉള്ള, അവരുടെ മാറ്റത്തിന് വേണ്ടി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാനുള്ള മനസ്സ്, ഈ പശ്ചാത്താപം മൂലം നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്ന മനസമാധാനവും സന്തോഷവും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങളും അവരും കൂടെ അനുഭവിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം, ഇതെല്ലാം തൗബയുടെ മറ്റ് ഫലങ്ങളാണ്.
ഇവിടെ നമ്മൾ പുന:പരിശോധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമാണ് 'ക്ഷമ' എന്ന വാക്കിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം! നമുക്ക് ക്ഷമ ആവശ്യമായി വരേണ്ട രണ്ട് പ്രധാന സാഹചര്യങ്ങളാണ്, 1. അല്ലാഹുവിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾ വരുമ്പൊ. 2. മറ്റു മനുഷ്യർ നമ്മളോട് അന്യായം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോ! ഇതിൽ രണ്ടാമത്തെ ക്ഷമയെ കുറിച്ച് ഒരു ചെറിയ ചിന്ത ആവശ്യം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു!
നമ്മളെല്ലാം മനുഷ്യരാണ്. തെറ്റുകൾ നമ്മളോട് തന്നെയും മറ്റുള്ളവരോടും ചെയ്യൽ സ്വാഭാവികമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അതു തിരുത്താനും പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങാനും ഉള്ള അവസരം അല്ലാഹു നമുക്കു നൽകിയത്. പലപ്പോഴും ജീവിതത്തിൽ മറ്റുള്ളവർ നമ്മളോട് ചെയ്യുന്ന തിന്മകളും അന്യായങ്ങളും, നമ്മളെയും; നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരോട് ചെയ്യുന്ന അന്യായങ്ങൾ, അവരെയും, അങ്ങേ അറ്റം വിഷമിപ്പിക്കാറും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാറും ഉണ്ട്. ഇത് അനുഭവിക്കാത്ത ആരും തന്നെ ഇല്ല. എന്നാൽ ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ നമ്മൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കായ 'ക്ഷമ' പലപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. നമ്മൾ ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ സാധാരണയായി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ക്ഷമ എന്നത്, നമ്മളോട് തെറ്റു ചെയ്യുന്നവരോട് പുറമേ ചിരിച്ച് കാണിച്ച്, മാന്യമായി സംസാരിച്ച്, മനസ്സിൽ വെറുത്ത്, കഴിയുമെങ്കിൽ അവരുടെ അന്യായത്തെ ക്കുറിച്ച് അവർ അല്ലാത്ത എല്ലാവരോടും ചർച്ച ചെയ്ത്, അവർക്കെതിരെ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഒരു രീതി ആണ്. എന്നിട്ട് നമ്മൾ പറയുകയും ചെയ്യും: "എന്ത് ചെയ്യാനാണ്, ക്ഷമിക്ക്യല്ലാതെ വേറെ വഴി ഇല്ലാല്ലോ" എന്ന്!!!
ഈ ക്ഷമയിലൂടെ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് :
1. നമ്മളെ സ്വയം നശിപ്പിക്കുകയാണ്. കാരണം നമ്മുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ വെറുപ്പും, ഈ അന്യായങ്ങൾ സഹിക്കുന്നത് മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന മാനസിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ആണ്. നമ്മുടെ ചിന്തകൾ മുഴുവനും ഇതിനെക്കുറിച്ചായിരിക്കും. ഉറക്കം കുറയും, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും അത് ബാധിക്കും. നമ്മളുടെ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ ആരോഗ്യത്തെ അത് ബാധിക്കും. നമ്മുടെ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളെയും അത് ബാധിക്കും. ഇതു സാവധാനം നമ്മുടെ ആരാധനകളെ ബാധിക്കും. നമ്മൾ അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന; അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന സമയം മുഴുവൻ, ഈ അന്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയും, അന്യായം ചെയ്യുന്ന ആളുകളോടുള്ള വെറുപ്പും കയ്യടക്കും. നമുക്ക് പ്രാർത്ഥനകളിൽ ശ്രദ്ധ നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങും. ആത്മാർത്ഥത കുറഞ്ഞ് തുടങ്ങും. ഇതു സാവധാനം നമ്മുടെ ഈമാനിനെയും തഖ് വയെയും ബാധിക്കും.
ഈ പറഞ്ഞതിൽ ഒരു ലക്ഷണമെങ്കിലും ഇല്ലാത്ത രീതിയിൽ, ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രശ്നത്തിൽ അതിന്റെ അവസാനം വരെ ക്ഷമിക്കാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ട് സാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എങ്കിൽ അതിനെ ഇസ്ലാം നിർവചിച്ച സുന്ദരമായ ക്ഷമ എന്നു വിളിക്കാം. അതു പ്രതിഫലാർഹമായ ക്ഷമ തന്നെ! അല്ല എങ്കിൽ, ഈ ഒരു രീതിയിൽ ക്ഷമിക്കാൻ വേണ്ടി നമ്മുടെ സൃഷ്ടാവ് നമ്മളോട് കൽപിക്കും എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഈമാനും തഖ്വയും നഷ്ടപ്പെടുത്തി ക്ഷമിക്കാൻ ഇസ്ലാം പഠിപ്പിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ആ ക്ഷമയ്ക്ക് പ്രതിഫലം ഉണ്ടെന്ന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?
2. ഇപ്പറഞ്ഞ, തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ക്ഷമ കൊണ്ട് നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു ദോഷം, മറുവശത്തുള്ളവരെ, അവർ ആരും ആയിക്കോട്ടെ, അവർ ചെയ്യുന്ന അന്യായത്തിൽ തുടരാൻ അനുവദിക്കലാണ്. ഒരു പക്ഷെ അവർ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് അറിയാതെ ചെയ്യുന്നതാണെങ്കിലോ? അവർക്ക് തിരുത്താൻ ഒരു അവസരം കൊടുത്താൽ തിരുത്തുമെങ്കിലോ? പകരം നമ്മൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? ക്ഷമ എന്ന വ്യാജേന മനസ്സിൽ വെറുത്ത്, പുറമെ അവരോട് ചിരിച്ച് കാണിക്കുന്നു അല്ലെ? നമുക്കറിയാം 'അമലുകൾ (പ്രവർത്തനങ്ങൾ) അവയുടെ ഉദ്ദേശത്തിനനുസരിച്ചാണ്'. ഒരുപാട് സ്വഹീഹായ ഹദീസുകൾ ഉദ്ദരിച്ച കാര്യമാണ് ഇത്. അപ്പോൾ നമ്മുടെ ഈ പുഞ്ചിരിയുടെ ഉദ്ദേശം എന്തായിരുന്നു? നമ്മൾ അവരോട് കാണിക്കുന്ന പുറമേ ഉള്ള മാന്യതയുടെ ഉദ്ദേശം എന്തായിരുന്നു? നമ്മൾ സ്വയം വെറുത്തും ശപിച്ചും നമ്മുടെ ഈമാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി നമ്മളുടെ സീറ്റ് നരകത്തിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം, അവർക്ക് തെറ്റ് തിരുത്താൻ ഒരു അവസരം കൊടുക്കാതെ, അവരെ തെറ്റിൽ തുടരാൻ അനുവദിച്ച് കൊണ്ട്, അവർക്കും കൂടെ ഒരു സീറ്റ് ഉറപ്പിക്കുകയല്ലേ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത്? ഇതിനെ അല്ലെ നമ്മൾ ക്ഷമ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്?
നമ്മൾ സമൂഹം കാരണം പലപ്പോഴും ഇത്തരത്തിലുള്ള ക്ഷമയ്ക്ക് നിർബന്ധിതരാകുന്നവർ ആണ്. കാരണം സമൂഹം പഠിപ്പിച്ച് തന്ന, ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കൾ തന്നെ പഠിപ്പിച്ച് തന്ന ക്ഷമയുടെ നിർവചനം ഇതാണ്. പിന്നെ മറ്റൊരു കാരണം, തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചാലും എതിർഭാഗം തിരുത്താൻ തയാറാവില്ല എന്ന തോന്നൽ, അല്ലെങ്കിൽ തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചാൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന അനന്തരഫലങ്ങളുടെ കാഠിന്യം, സമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ള സപ്പോർട്ട് നഷ്ടപ്പെടും എന്ന ഭയം! എന്നാൽ നമ്മൾ ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒന്ന്, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രവർത്തി - തിരുത്താനുള്ള ശ്രമം, അതിന്റെ പിന്നിലെ ഉദ്ദേശം ശുദ്ധമാണോ? നമ്മളെ വെറുപ്പിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനും, അവരെ അന്യായത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനും ആണോ? എങ്കിൽ അല്ലാഹു ഉണ്ടാകും നമ്മുടെ കൂടെ! അല്ലാഹു നമ്മളെ സഹായിക്കും, അത് ഏത് രീതിയിലുള്ള സഹായം ആയാലും, ആ സഹായം വന്നെത്തുന്നത് വരെ ക്ഷമിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണൊ?എങ്കിൽ നിങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത് ഇസ്ലാം പറഞ്ഞ വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശത്തോട് കൂടിയുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി നേടുന്ന, പ്രതിഫലാർഹമായ ക്ഷമ ആണു. അതു പോരെ? പക്ഷേ നമ്മൾക്ക് അതു പോരാ, അല്ലേ? സമൂഹം
കൂടെ ഇല്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കും
അല്ലെ??? ഒന്നു ചിന്തിച്ച് നോക്കൂ.... നമ്മുടെ ഉദ്ദേശങ്ങളെ കുറിച്ച്!!
ഇതിനെല്ലാം ഉപരി സമൂഹം ഉത്തരവിട്ട ഈ ക്ഷമ നമുക്കു ശെരിയായി തോന്നാൻ ഉള്ള പ്രധാന കാരണം, "നമ്മൾ ഒന്നും ചിന്തിക്കുന്നില്ല, ചിന്തിക്കാൻ തയ്യാറല്ല" എന്നുള്ളതാണ്. ഒന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പല പ്രവർത്തനങ്ങളിലെയും അർഥശ്യൂന്യത നമ്മൾക്ക് മനസ്സിലായേനേ! പക്ഷേ എന്ത് കാര്യവും ചിന്തിക്കണമെങ്കിൽ, ഏത് വഴിക്ക് ചിന്തിക്കണം എന്ന വ്യക്തമായ മാർഗ്ഗദർശ്ശനം നമുക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കണം. കണക്കിലെ ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തണമെങ്കിൽ ആ ചോദ്യത്തിനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന തിയറികൾ നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, അല്ലേ? ഒരു കവിത എഴുതണമെങ്കിൽ അതിന്റെ ഭാഷയും, മറ്റു ഗ്രാമർ നിയമങ്ങളും നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. അത് പോലെ ജീവിത്തെയും അതിന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണമെങ്കിൽ, അതിലെ പ്രശ്നങ്ങളെ പരിഹരിക്കണമെങ്കിൽ, അതിന്റെ അടിസ്ഥാന മാർഗ്ഗ ദർശനങ്ങൾ, നമ്മുടെ ഖുറാനും, ഹദീസുകളും ചരിത്രവും എല്ലാം നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, അറിയാൻ ശ്രമിക്കണം. അല്ലാതെ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് ഒന്നിനും ഒരു പരിഹാരവും അല്ല! എല്ലാ പരിഹാരങ്ങളും ഇസ്ലാമിൽ ഉണ്ട്. നമ്മൾ ഇസ്ലാമിലേക്ക് തിരിയണം എന്ന് മാത്രം!!
ഇസ്ലാമികമായ ക്ഷമയെ ക്കുറിച്ച് ആധികാരികമായി ഒന്നും തന്നെ ഇവിടെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇൻഷാ അല്ലാഹ്, സാധിച്ചാൽ അത് നമുക്ക് പിന്നീട് എപ്പോഴെങ്കിലും ചർച്ച ചെയ്യാം. മറിച്ച്, നമ്മുടെ ക്ഷമയെക്കുറിച്ച് ഒന്ന് ചിന്തിക്കാൻ എനിക്കും നിങ്ങൾക്കും ഒരു അവസരം തരിക മാത്രമാണ് ഇന്നത്തെ പോസ്റ്റിലൂടെ ചെയ്തത്. അല്ലാഹു നമ്മെ എല്ലാവരെയും ഇസ്ലാം അനുശാസിക്കുന്ന ക്ഷമയുടെ ഉടമസ്ഥർ ആകാൻ സഹായിക്കട്ടെ (ആമീൻ)
ഇൻഷാ അല്ലാഹ്, നാളെ നമ്മുടെ വിഷയത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകുകയും കൂടുതൽ ചർച്ചകൾ തുടരുകയും ചെയ്യാം!
5. നമ്മളെ പോലെ തന്നെ മറ്റുള്ളവരും ഇതു പോലെ പല തെറ്റുകൾ കാരണം നീറുന്നവരാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ്, അത് പശ്ചാത്തപിച്ച് തുടങ്ങുമ്പോ കൂടുതൽ എളുപ്പമാകും. നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ, അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കാനുള്ള സന്മനസ്സ് ഇതെല്ലാം ചെറിയ തോതിൽ നമ്മളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ കലരുന്നത് കാണാം. സ്വയം തെറ്റുകൾ തിരുത്തുന്നതോടൊപ്പം, മറ്റുള്ളവരെ തെറ്റുകൾ ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ സഹായിക്കാനുള്ള ഉത്സാഹം, നമ്മളോട് എന്ത് തന്നെ ചെയ്താലും, മനസ്സ് കൊണ്ട് അതു പൊറുത്ത്, അവർക്ക് കൂടി വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഉള്ള, അവരുടെ മാറ്റത്തിന് വേണ്ടി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാനുള്ള മനസ്സ്, ഈ പശ്ചാത്താപം മൂലം നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്ന മനസമാധാനവും സന്തോഷവും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങളും അവരും കൂടെ അനുഭവിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം, ഇതെല്ലാം തൗബയുടെ മറ്റ് ഫലങ്ങളാണ്.
ഇവിടെ നമ്മൾ പുന:പരിശോധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമാണ് 'ക്ഷമ' എന്ന വാക്കിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം! നമുക്ക് ക്ഷമ ആവശ്യമായി വരേണ്ട രണ്ട് പ്രധാന സാഹചര്യങ്ങളാണ്, 1. അല്ലാഹുവിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾ വരുമ്പൊ. 2. മറ്റു മനുഷ്യർ നമ്മളോട് അന്യായം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോ! ഇതിൽ രണ്ടാമത്തെ ക്ഷമയെ കുറിച്ച് ഒരു ചെറിയ ചിന്ത ആവശ്യം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു!
നമ്മളെല്ലാം മനുഷ്യരാണ്. തെറ്റുകൾ നമ്മളോട് തന്നെയും മറ്റുള്ളവരോടും ചെയ്യൽ സ്വാഭാവികമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അതു തിരുത്താനും പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങാനും ഉള്ള അവസരം അല്ലാഹു നമുക്കു നൽകിയത്. പലപ്പോഴും ജീവിതത്തിൽ മറ്റുള്ളവർ നമ്മളോട് ചെയ്യുന്ന തിന്മകളും അന്യായങ്ങളും, നമ്മളെയും; നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരോട് ചെയ്യുന്ന അന്യായങ്ങൾ, അവരെയും, അങ്ങേ അറ്റം വിഷമിപ്പിക്കാറും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാറും ഉണ്ട്. ഇത് അനുഭവിക്കാത്ത ആരും തന്നെ ഇല്ല. എന്നാൽ ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ നമ്മൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കായ 'ക്ഷമ' പലപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. നമ്മൾ ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ സാധാരണയായി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ക്ഷമ എന്നത്, നമ്മളോട് തെറ്റു ചെയ്യുന്നവരോട് പുറമേ ചിരിച്ച് കാണിച്ച്, മാന്യമായി സംസാരിച്ച്, മനസ്സിൽ വെറുത്ത്, കഴിയുമെങ്കിൽ അവരുടെ അന്യായത്തെ ക്കുറിച്ച് അവർ അല്ലാത്ത എല്ലാവരോടും ചർച്ച ചെയ്ത്, അവർക്കെതിരെ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഒരു രീതി ആണ്. എന്നിട്ട് നമ്മൾ പറയുകയും ചെയ്യും: "എന്ത് ചെയ്യാനാണ്, ക്ഷമിക്ക്യല്ലാതെ വേറെ വഴി ഇല്ലാല്ലോ" എന്ന്!!!
ഈ ക്ഷമയിലൂടെ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് :
1. നമ്മളെ സ്വയം നശിപ്പിക്കുകയാണ്. കാരണം നമ്മുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ വെറുപ്പും, ഈ അന്യായങ്ങൾ സഹിക്കുന്നത് മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന മാനസിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ആണ്. നമ്മുടെ ചിന്തകൾ മുഴുവനും ഇതിനെക്കുറിച്ചായിരിക്കും. ഉറക്കം കുറയും, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും അത് ബാധിക്കും. നമ്മളുടെ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ ആരോഗ്യത്തെ അത് ബാധിക്കും. നമ്മുടെ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളെയും അത് ബാധിക്കും. ഇതു സാവധാനം നമ്മുടെ ആരാധനകളെ ബാധിക്കും. നമ്മൾ അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന; അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന സമയം മുഴുവൻ, ഈ അന്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയും, അന്യായം ചെയ്യുന്ന ആളുകളോടുള്ള വെറുപ്പും കയ്യടക്കും. നമുക്ക് പ്രാർത്ഥനകളിൽ ശ്രദ്ധ നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങും. ആത്മാർത്ഥത കുറഞ്ഞ് തുടങ്ങും. ഇതു സാവധാനം നമ്മുടെ ഈമാനിനെയും തഖ് വയെയും ബാധിക്കും.
ഈ പറഞ്ഞതിൽ ഒരു ലക്ഷണമെങ്കിലും ഇല്ലാത്ത രീതിയിൽ, ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രശ്നത്തിൽ അതിന്റെ അവസാനം വരെ ക്ഷമിക്കാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ട് സാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എങ്കിൽ അതിനെ ഇസ്ലാം നിർവചിച്ച സുന്ദരമായ ക്ഷമ എന്നു വിളിക്കാം. അതു പ്രതിഫലാർഹമായ ക്ഷമ തന്നെ! അല്ല എങ്കിൽ, ഈ ഒരു രീതിയിൽ ക്ഷമിക്കാൻ വേണ്ടി നമ്മുടെ സൃഷ്ടാവ് നമ്മളോട് കൽപിക്കും എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഈമാനും തഖ്വയും നഷ്ടപ്പെടുത്തി ക്ഷമിക്കാൻ ഇസ്ലാം പഠിപ്പിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ആ ക്ഷമയ്ക്ക് പ്രതിഫലം ഉണ്ടെന്ന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?
2. ഇപ്പറഞ്ഞ, തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ക്ഷമ കൊണ്ട് നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു ദോഷം, മറുവശത്തുള്ളവരെ, അവർ ആരും ആയിക്കോട്ടെ, അവർ ചെയ്യുന്ന അന്യായത്തിൽ തുടരാൻ അനുവദിക്കലാണ്. ഒരു പക്ഷെ അവർ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് അറിയാതെ ചെയ്യുന്നതാണെങ്കിലോ? അവർക്ക് തിരുത്താൻ ഒരു അവസരം കൊടുത്താൽ തിരുത്തുമെങ്കിലോ? പകരം നമ്മൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? ക്ഷമ എന്ന വ്യാജേന മനസ്സിൽ വെറുത്ത്, പുറമെ അവരോട് ചിരിച്ച് കാണിക്കുന്നു അല്ലെ? നമുക്കറിയാം 'അമലുകൾ (പ്രവർത്തനങ്ങൾ) അവയുടെ ഉദ്ദേശത്തിനനുസരിച്ചാണ്'. ഒരുപാട് സ്വഹീഹായ ഹദീസുകൾ ഉദ്ദരിച്ച കാര്യമാണ് ഇത്. അപ്പോൾ നമ്മുടെ ഈ പുഞ്ചിരിയുടെ ഉദ്ദേശം എന്തായിരുന്നു? നമ്മൾ അവരോട് കാണിക്കുന്ന പുറമേ ഉള്ള മാന്യതയുടെ ഉദ്ദേശം എന്തായിരുന്നു? നമ്മൾ സ്വയം വെറുത്തും ശപിച്ചും നമ്മുടെ ഈമാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി നമ്മളുടെ സീറ്റ് നരകത്തിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം, അവർക്ക് തെറ്റ് തിരുത്താൻ ഒരു അവസരം കൊടുക്കാതെ, അവരെ തെറ്റിൽ തുടരാൻ അനുവദിച്ച് കൊണ്ട്, അവർക്കും കൂടെ ഒരു സീറ്റ് ഉറപ്പിക്കുകയല്ലേ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത്? ഇതിനെ അല്ലെ നമ്മൾ ക്ഷമ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്?
നമ്മൾ സമൂഹം കാരണം പലപ്പോഴും ഇത്തരത്തിലുള്ള ക്ഷമയ്ക്ക് നിർബന്ധിതരാകുന്നവർ ആണ്. കാരണം സമൂഹം പഠിപ്പിച്ച് തന്ന, ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കൾ തന്നെ പഠിപ്പിച്ച് തന്ന ക്ഷമയുടെ നിർവചനം ഇതാണ്. പിന്നെ മറ്റൊരു കാരണം, തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചാലും എതിർഭാഗം തിരുത്താൻ തയാറാവില്ല എന്ന തോന്നൽ, അല്ലെങ്കിൽ തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചാൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന അനന്തരഫലങ്ങളുടെ കാഠിന്യം, സമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ള സപ്പോർട്ട് നഷ്ടപ്പെടും എന്ന ഭയം! എന്നാൽ നമ്മൾ ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒന്ന്, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രവർത്തി - തിരുത്താനുള്ള ശ്രമം, അതിന്റെ പിന്നിലെ ഉദ്ദേശം ശുദ്ധമാണോ? നമ്മളെ വെറുപ്പിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനും, അവരെ അന്യായത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനും ആണോ? എങ്കിൽ അല്ലാഹു ഉണ്ടാകും നമ്മുടെ കൂടെ! അല്ലാഹു നമ്മളെ സഹായിക്കും, അത് ഏത് രീതിയിലുള്ള സഹായം ആയാലും, ആ സഹായം വന്നെത്തുന്നത് വരെ ക്ഷമിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണൊ?എങ്കിൽ നിങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത് ഇസ്ലാം പറഞ്ഞ വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശത്തോട് കൂടിയുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി നേടുന്ന, പ്രതിഫലാർഹമായ ക്ഷമ ആണു. അതു പോരെ? പക്ഷേ നമ്മൾക്ക് അതു പോരാ, അല്ലേ? സമൂഹം
കൂടെ ഇല്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കും
അല്ലെ??? ഒന്നു ചിന്തിച്ച് നോക്കൂ.... നമ്മുടെ ഉദ്ദേശങ്ങളെ കുറിച്ച്!!
ഇതിനെല്ലാം ഉപരി സമൂഹം ഉത്തരവിട്ട ഈ ക്ഷമ നമുക്കു ശെരിയായി തോന്നാൻ ഉള്ള പ്രധാന കാരണം, "നമ്മൾ ഒന്നും ചിന്തിക്കുന്നില്ല, ചിന്തിക്കാൻ തയ്യാറല്ല" എന്നുള്ളതാണ്. ഒന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പല പ്രവർത്തനങ്ങളിലെയും അർഥശ്യൂന്യത നമ്മൾക്ക് മനസ്സിലായേനേ! പക്ഷേ എന്ത് കാര്യവും ചിന്തിക്കണമെങ്കിൽ, ഏത് വഴിക്ക് ചിന്തിക്കണം എന്ന വ്യക്തമായ മാർഗ്ഗദർശ്ശനം നമുക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കണം. കണക്കിലെ ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തണമെങ്കിൽ ആ ചോദ്യത്തിനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന തിയറികൾ നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, അല്ലേ? ഒരു കവിത എഴുതണമെങ്കിൽ അതിന്റെ ഭാഷയും, മറ്റു ഗ്രാമർ നിയമങ്ങളും നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. അത് പോലെ ജീവിത്തെയും അതിന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണമെങ്കിൽ, അതിലെ പ്രശ്നങ്ങളെ പരിഹരിക്കണമെങ്കിൽ, അതിന്റെ അടിസ്ഥാന മാർഗ്ഗ ദർശനങ്ങൾ, നമ്മുടെ ഖുറാനും, ഹദീസുകളും ചരിത്രവും എല്ലാം നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, അറിയാൻ ശ്രമിക്കണം. അല്ലാതെ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് ഒന്നിനും ഒരു പരിഹാരവും അല്ല! എല്ലാ പരിഹാരങ്ങളും ഇസ്ലാമിൽ ഉണ്ട്. നമ്മൾ ഇസ്ലാമിലേക്ക് തിരിയണം എന്ന് മാത്രം!!
ഇസ്ലാമികമായ ക്ഷമയെ ക്കുറിച്ച് ആധികാരികമായി ഒന്നും തന്നെ ഇവിടെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇൻഷാ അല്ലാഹ്, സാധിച്ചാൽ അത് നമുക്ക് പിന്നീട് എപ്പോഴെങ്കിലും ചർച്ച ചെയ്യാം. മറിച്ച്, നമ്മുടെ ക്ഷമയെക്കുറിച്ച് ഒന്ന് ചിന്തിക്കാൻ എനിക്കും നിങ്ങൾക്കും ഒരു അവസരം തരിക മാത്രമാണ് ഇന്നത്തെ പോസ്റ്റിലൂടെ ചെയ്തത്. അല്ലാഹു നമ്മെ എല്ലാവരെയും ഇസ്ലാം അനുശാസിക്കുന്ന ക്ഷമയുടെ ഉടമസ്ഥർ ആകാൻ സഹായിക്കട്ടെ (ആമീൻ)
ഇൻഷാ അല്ലാഹ്, നാളെ നമ്മുടെ വിഷയത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകുകയും കൂടുതൽ ചർച്ചകൾ തുടരുകയും ചെയ്യാം!
No comments:
Post a Comment